لذت تماشای یک فیلم با نماهای جذاب
هیچ فیلم دیدنی اینقدر بهم حال نداده بود.اونهایی که عشق سینما هستند می دونن فیلم دیدن روی پرده یه مزه ای دیگکه داره که نگو.دیشب با بروبچ افطار رو زدیم و قرار شد بعدش بشنیم و میامی وایس استاد مایکل مان رو ببینیم.اونم روی پرده.نمی دونید چه حالی داد.اتاق تاریک و یه پرده که همه اش نماهای استثنایی و غیر معولی رو از یک فیلم فوق العاده نشون می ده.این نکته رو همه اون کسایی که "میامی واس" رو دیدن قبول دارند.اینکه هیچ نما و قاب معمولی توی این فیلم نیست.همه چیز متفاوته.بازی ها عالی.مخصوصا "کارین فالر" و استاد "گنگلی".بازی ها و فیلم زندگی عجیبی رو رقم می زنند.همه چیز روی پرده دیدنی و جذابه.به قول امیر قادری وقتی فیلم شروع می شه احساس می کنی اولش نیست و این همون نما ها و قاب های غیر معولیه که می گم.اینقدر سکانس ها جذاب بود که جو گیر شدم وبا گوشیم دوسه تا عکس از روی پرده گرفتم.توی "دنیای تصویر" یه مطلب درباره این فیلم نوشته بود.اول مطلب اینجوری شروع شده بود."مایکل مان" این آزادی رو به تماشاگرش می ده و می گه اگه فیلم منو دیدی دوست داشتی بشین و نگاه کن٬اگرم نه پاشو برو هواخوری"...پیشنهاد می کنم هرچه سریع تر فیلم و بگیرید و ببینید.