نمی دانم تا به حال به این حس مبتلا شدید یا نه؟اینکه هیچ چیز نمی تواند آرامتان کند.هیچ چیز.آن قدر اوضاع به هم ریخته و نابسامان است که حتی بهترین علایق زندگی هم که روبرویت قرار می کیرد بازهم فایده ای ندارد.الان دقیقا در چین شرایطی هستم.انگار هیچ چیز سر جایش نیست.زندگی ام عین فیلم های کمدی شده است.ویژگی اول یک فیلمنامه کمدی همین است دیکر.اینکه توی کل داستان یک چیز سرجای خودش نیست.الان هم هزچه دورو برم را نگاه می کنم یک چیز کم است.نه فیلم دیدن آرامم می کند نه روزها و شب هایی که سر فیلمبرداری هستم.حتی.....هم آرامم نمی کند.فعلا كه دارم خودم رو سرگرم ساخت يك فيلم كوتاه مي كنم.فيلمنامه اش را خيلي دوست دارم و خيلي مشتاقم بسازمش.
خدا را شكر اوضاع سينما هم كه افتضاح است!يك فيلم درست و حسابي روي پرده نيست.فعلا با همان دي وي دي هاي خارجي حال كنيد.