انتخاب فیروز کریمی درست همان تصمیمی است که باید زودتر از این ها گرفته می شد.خیلی وقت پیش، همان روزی که صحبت بر سر آمدن ناصرخان حجازی به تیم بود،صحبت آمدن کریمی به استقلال پیش آمد اما آنقدر اسم حجازی بزرگ بود و خاطره با او زیاد که حتی کسی مجالی برای فکر کردن نداشت.انگار حتمن باید تیم در شرایطی قرار بگیرد که نتیجه بخش نباشد،آن وقت نصف شب جلسه بگذارند و مربی انتخاب کنند.داستان انتخاب سرمربی برای استقلال چیزی شبیه به فرهنگ انتخاب رپیس جمهور در کشورمان بود.گزینه برای تصدی این پست روی سه نفر می چرخید:ابقای حجازی بزرگ،بازکشت قلعه نویی بی انگیزه و آمدن فیروز کریمی با نشاط.درست وقتی شرایط استقلال به گونه ای است که به یک سرمربی با نشاطی مثل کریمی نیاز داشت،حجازی آمد.حجازی که فقط بزرگ بود و آمدنش اشتباه.درست مثل آمدن هاشمی در انتخابات.فقط ،تنها نتیجه ای که داشت همان شکستن قبح بزرگ بودنش بود.این بار نه حجازی باید می آمد نه مدیریت استقلال باید او را می آورد.استقلال در شرایطی بود که باید فیروز کریمی بالای سرش قرار می گرفت.این دوازده بازی که تا امروز گذشته استقلال را به نابودی و حجازی را به بدترین شکل ممکن خراب کرد.نه تنها من،بلکه خیلی از آن هایی که تعلق خاطری نسبت به اسقلال نداشتند دلشان نمی خواست حجازی که به هر حال به همراه علی پروین نامی بزرگ برای فوتبال ایران هستند اینگونه شکسته شوند.ولی...
به هر حال با آمدن کریمی به استقلال روزهای قابل پیش بینی خوبی در راه است.اما برای پرسپولیس،روزهای سختی در پیش است.طعم خوش صدر جدول دیگه برای قرمزهای هوجی گر تمام شده است.از این هفته بازی استقلال و نتیجه ای که کسب می کند شوک عجیبی به جدول وارد می کند.با آمدن کریمی فرهنک بازی آبی عوض می شود و این بدان معنا است که استقلال به قهرمانی فکر می کند.کری ما از همین امروز برای پرسپولیسی ها آغاز می شود.همین.