خب،این هم سرنوشت است دیگر.اینکه در بدترین لحظه و درست زمانی که حوصله هیچ چیز را نداری،با یک تلفن و رفتن به آنجا همه چیز عوض می شود.دیشب وقتی با بهرنگ رفتیم سر فیلمبرداری فیلم جدید بهمن قبادی که یک مستند جنجالی است و حامد بهداد در آن بازی می کند،حالم خوب شد.از همان اول و با نوای موسیقی سنتی که داشت از طبقه بالا به گوش می رسید حالم خوب شد.دو زن نشسته بودند و با صدایی فوق العاده می خواندند و یکی دف می زد.هنروران هم روبرو نشسته بودند و بهمن قبادی هم کنار پنجره ایستاده و تورج اصلانی هم دوربین روی دوش، آن وسط ماجرا است.یک خانه قدیمی در جنوب تهران.همان گوشه ایستاده بودیم و نگاه می کردیم.راستش محو کارگردانی قبادی بودم.تصور دیگری داشتم.بر عکس بود.نا آرام و بی قرار،انگار عجله دارد و می خواهد همه چیز زود تر از فکر او پیش برود.مدام هم نهیب می زد:کسی از من جا نمونه!آخرین فیلم او یعنی«نیوه مانگ» را همین چند شب پیش دیدم.دوست داشتم و اصلا همین انگیزه باعث شد تا بروم و از نزدیک کارگردانی اش را ببینم.حامد بهداد هم که خب،مثل همیشه بی قرار.داستان کامل او را نمی شود گفت ولی مستند درباره موسیقی های زیرزمینی است.انگار کار جالبی می شود.البته حامد می گوید که بازی اش در این کار متوسط است.ولی خب،فیلم قبادی است دیگر.انگار قرار نیست اینجا هم پخش بشود.برای حامد که خیلی خوب است.
سمفونی خاندان انتظامی
دیگر اینکه این روزها توی تالار وحدت ارکستر سمفونیک مجید انتظامی دارد اجرا می شود و مثل سال گذشته موسیقی ۵ فیلم آژانس شیشه ای،بوی پیراهن یوسف،از کرخه تا راین،سرزمین خورشید،روز واقعه و سمفونی ایثار را اجرا می کنند.خیلی خوب است.یک حس عجیب و غریبی دارد.حبیب رضایی و مریلا زارعی عزت انتظامی هم نمایش اجرا می کنند.این اجرا را از دست ندهید.
عکس های بهرنگ علوی از این اجرا را در سایت سینمای ما ببینید.