امروز اولین روز جشنواره بود.حس خوبی بود.اکثر بچه های قدیمی آمده بودند.یک جورهایی عید ما
همین جشنواره لعنتی است.دید و بازدیدها و از این داستان ها.امروز توی سینمای فلسطین اولین فیلم کار آخر رسول صدرعاملی بود."هرشب تنهایی"که سال گذشته در ادامه سه گانه او درباره زائرین مشهد کار شده بود.اصولا صدرعاملی فیلمساز مورد علاقه ام است و کارهایش را دوست دارم.خودش هم که فیلمساز محترمی است و قابل احترام.اتفاقا "هرشب تنهایی" هم فیلم محترمی بود.یک کار درست و حسابی با فیلمنامه خوب و ساختاری متفاوت در کارنامه فیلمسازی که دغدغه هایش تمامی ندارد.و بازی های متفاوت تر از بازیگرانی که این روزها طرفدار زیاد دارند.هم حامد بهداد خوب بود و هم لیلا حاتمی که اصولا همیشه درست است.فرج حیدری فیلم هم مناسب و درست کار کرده بود.قاب بندی های درخشانش در فیلم مخصوصا در لوکیشن حرم امام رضا که متحیر کننده بود.این از هرشب تنهایی! راستش فیلم دیگری ندیدم و زود تر باید می رفتم دفتر و کارهای سریال عید بدجوری زیاد شده است و هنوز که هنوز است(12 بهمن) کار کلید نخورده است.البته بقیه فیلم ها خارجی بودند که ترجیح می دهم دی وی دی شان را بگیرم و سر فرصت روی کاناپه لم بدهم و نسخه اصلی را ببینم.
اما بعد از ظهر همراه صدرعاملی رفتم افتتاحیه.افتتاحیه که هیچ وقت جذاب نبوده اما بیشتر به خاطر بزرگداشت صدرعاملی و کلاری دوست داشتم که باشم.اما درست مثل سال های گذشته بی روح و رمق و حتی بی نظم تر و شلخته تر.اجرای ضعیف محمدرضا فروتن و پاره شدن پروجکشن و قطع شدن 15 دقیقه ای برنامه و کلی ایراد دیگر که نوشتنش حوصله می خواهد.ولی شاهکار قضیه این است که 27 سال از برگزاری جشنواره می گذرد و هنوز در عذابیم برای برگزاری یک مراسم افتتاحیه درست و ساده!فردا صبح اول وقت هم که نوبت فیلم بهرام بیضایی است!عجولانه منتظرم ببینم ولی متاسفانه تا الان خبرهای خوبی درباره اش نشنیده ام!حالا کو تا فردا....